Het kampioenschap van de ‘Ouwe Seunen’ van fc Harlingen 45+

Het kampioenschap van de ‘Ouwe Seunen’ van fc Harlingen 45+

Kampioen worden geeft een gevoel van uitzinnig geluk. Ontembare euforie. Onvergelijkbaar met andere hoogtepunten in het leven, zoals een huwelijk, de geboorte van een kind of de aankoop van een droomhuis. En dat komt omdat je het met je teamgenoten deelt. Je hebt het samen geflikt, je viert het samen en de uitgelaten blijdschap die je bij je medespelers ziet maakt jouw extase nog groter, nog intenser. Daarom is een voetbalkampioenschap misschien wel het toppunt van geluk. En al helemaal als het wonder zich in het hol van de leeuw voltrekt.

Foto: Boven van links naar rechts: Anne Diekstra, Carlo Homminga, Erik Zandberg, Peter Outhuyse, Nieky Dekker, Bert Erents. Onder van links naar rechts: Simon Vuyk, Johny Homminga, Henk Andy, Anthony van Andel. Niet op de foto: Kerst Heida, Simon Koornstra.



Vrijdagavond 31 mei 2019 om 21.00 uur was het zover. Uit bij Zeerobben werd fc Harlingen 45+ overtuigend kampioen in de 1e klasse – 13 van de KNVB. 45+ is zeven tegen zeven, met louter spelers die (veel) ouder dan 45 jaar zijn, op een half veld, met kleine doeltjes en een derde helft die belangrijker is dan de eerste twee van 2×15 minuten (of korter). Naast het vrouwenvoetbal en het walking football is 45+ dé nieuwe hype in voetballand. Vergane glorie die helemaal niet vergaan blijkt. De ultieme verbinding tussen sportvrienden. Polonaise met de tegenstander in de kantine. Kannen vol bier en schalen vol bitterballen.

De 45+ spelers van fc Harlingen, plaatselijk beter bekend als de ‘Ouwe Seunen’, waren ooit stuk voor stuk sterspelers bij vv Harlingen en Robur, een enkeling zelfs ver buiten Harlingen of in een andere topsport, en dat zijn ze dus nog steeds. De warming up is een lachertje, de bal doet het werk en scoringskansen zijn er om verzilverd of hopeloos verprutst te worden. Het publiek lacht zich doorgaans de tranen uit de broek.

Vrijdagavond 31 mei zakten de ‘Ouwe Seunen’ na het laatste fluitsignaal in absolute gelukzaligheid neer op hun knieën op het kunstgras van Zeerobben en lieten hun tranen de vrije loop. Bloemen, het clublied, vuurwerk, kratten bier, alles erop en eraan. En diep in de nacht met de tegenstanders op de tafel meeblèren op The Doors en als kers op de kampioenstaart een laatste plasje op de middenstip van het hoofdveld. Want het blijft natuurlijk wel Zeerobben. Leve de Ouwe Seunen van fc Harlingen!